Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 273 495 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
"Powstanie Warszawskie stanowi jedną z najbardziej tragicznych, lecz zarazem pięknych kart w historii Narodu Polskiego. To walka wyjątkowa w dziejach polskich i w historii wojen. Daje ona świadectwo bezgranicznego bohaterstwa, bezprzykładnego poświęcenia i to nie tylko jednostek, lecz całej zbiorowości. Podziw i szacunek wzbudzają słabo uzbrojeni powstańcy, stawiający czoło potężnemu przeciwnikowi, wyposażonemu w najnowocześniejsze środki walki. Imponuje postawa ludności cywilnej.Powstanie Warszawskie stanowi świętość narodową dzięki bezmiarowi przelanej krwi, ogromowi cierpień i poświęcenia" Leszek Szcześniak,"Historia. Polska i świat naszego wieku. 1914-1989" _______________________________________________________________________

Powrót do strony głównej

Przejdź do NOWOŚCI na stronie ---> kliknij tutaj!

Zdjęcia w galeriach.


Wojna i okupacja: "Po tamtej stronie" - Paweł Konrad

czwartek, 30 grudnia 2010 10:09

Może po tamtej stronie nikogo już nie ma
z tych, których kocham, z tych, do których tęsknię.
Może i Twego życia tragiczny poemat
na przedostatnim wierszu urwał się przedwcześnie.

Może po tamtej stronie nikt mnie już nie czeka,
może opadły ku mnie wyciągnięte ręce,
może i z Twoich oczu ostatnia łza ściekła,
może i Twoje serce już nie bije więcej...

Może jest tak - ucieczki nie szukam w złudzeniach
i prawdzie dni idących w oczy patrzę śmiało,
bo wiem, że z prochem ludzkim przemieszana ziemia
nie zginęła i przez nią żyje Twoje ciało.

I okrzyk, co na wargach zbolałych dogasał,
żyje stokrotnym echem w partyzanckich pieśniach,
chodzi po drogach polskich, krąży w polskich lasach
i Ciebie każda piędź tej ziemi ucieleśnia.

Do tej ziemi przypadnę, całować ją będę
i ukojenie znajdę, gdy przytulę skronie,
z tą ziemią się zespolę, tę ziemię zdobędę,
- Ziemię polską, co czeka nas po tamtej stronie


Podziel się
oceń
11
2

komentarze (21) | dodaj komentarz

Wojna i okupacja: "Najmłodsi" - Jan Janiczek

czwartek, 30 grudnia 2010 10:05

Przy lampce karbidowej lub świeczce z choinki
Jakże słodko jest wkuwać wiedzę zakazaną,
Jak smakuje kartofel z przymarzniętej rynki,
Jak inaczej się wstaje w ciemne, zimne rano.

Jakiż posmak przygody ma lekcja w komplecie!
Syzyfowych prac Radka wyblakłe przykłady,
Duchem puszczy i Mayem już nas nie weźmiecie,
Myśmy sami przygodą, tamto - wzorek blady.

W rękawach naszych ubrań łatami upstrzonych
Dynamit gazetkowy przenosimy skrycie.
I w marzeniach conocnych, jeszcze nie wyśnionych,
Do wielkości tęsknimy, jak ongiś rodzice.

A zanim świt nie spłoszy koszmaru niewoli,
My, krucjata najmłodszych, chociaż bez oręża,
Na ulicach rzucamy w trwarz czelnie wrogowi
Magiczne z kredy słowa, że Polska Zwycięży!


Podziel się
oceń
15
1

komentarze (17) | dodaj komentarz

"Było nas wczoraj czterech" - Ładysław Buczyński

czwartek, 29 lipca 2010 21:29


Było nas wczoraj czterech: ja, Pietrek, Kazik i Janek
Wyszliśmy nocą ciemną, kradnąc spoczynku godziny
Rdzawe karabiny na plecach, przed chwilą z gnoju wygrzebane
Czapki na bakier i  zuchwało-bohaterskie miny...

Pyzaty księżyc ironicznym się do nas wykrzywiał grymasem,
wiatr hulał po polu i po krzakach olszyny chichotał,
gwiazdy brylanty, złowione niewodem nocy nod lasem,
śmiały się z nas bezgłośnie, śmiała się niebios waga złota

Kiedy tkaninę nocy rozdarł nóż - pierwsze wystrzały,
a na bruk szosy padły trupy żandarmów, zabitych zdradziecko
buchnął Janek śmiechem długim i niepowstrzymanym,
Kazik z radości płakał i w ręce klaskał jak dziecko

Dziś jest nas czterdziestu i czterech a z nami tysiące podobnych,
karabiny na plecach a w piersiach serca dynamit,
nie misterią słów nędznych, głupich choć ozdobnych,
lecz wysiłkiem swych ramion niewoli dom czas rozwalić

1943


Podziel się
oceń
3
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

*** [A kiedy będę umierać] - Władysław Broniewski

czwartek, 29 lipca 2010 21:14

A kiedy będę umierać,
skoro umierać mam,
ty nie bądź przy tym i nie radź:
już ja potrafię sam.

Ja chcę mieć oczy otwarte
i podniesioną skroń,
chcę umrzeć ot tak - na wpół żartem,
a w ręku niech będzie broń.

Niech mi przywieją wiatry
brzęczenie dalekich pszczół,
niech Wisłę zobaczę i Tatry,
wszystko, com kochał i czuł.

Wystarczy, żeby mnie uczcić,
czyjś krótki, serdeczny płacz.
Przyjaciele niech przyjdą narzucić
na trupa żołnierski płaszcz,

niechaj złożą mnie w ziemię czerstwą,
tam gdzie padnę - na świecie gdzieś,
niechaj wspomną moje żołnierstwo
i niepodległą pieśń,

a potem niech idą w pola
ojczyste krew przelać z żył.
Taka jest moja wola.
Po tom śpiewał i żył.


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Ballady i romanse" - Władysław Broniewski

czwartek, 29 lipca 2010 21:12

"Słuchaj, dzieweczko! Ona nie słucha...
To dzien biały, to miasteczko..."
Nie ma miasteczka, nie ma żywego ducha,
po gruzach biega naga, ruda Ryfka,
trzynastoletnie dziecko.

Przejeżdżali grubi Niemcy w grubym tanku.
(Uciekaj, uciekaj, Ryfka!)
"Mama pod gruzami, tata w Majdanku..."
Roześmiała się, zakręciła się, znikła.

I przejeżdżał znajomy, dobry łyk z Lubartowa:
"Masz , Ryfka, bułkę, żebyś była zdrowa..."
Wzięła, ugryzła, zaświeciła zębami:
"Ja zaniosę tacie i mamie."

Przejeżdżał chłop, rzucił grosik,
przejeżdżała baba, też dała cosik,
przejeżdżało dużo, dużo luda.
każdy się dziwił, że goła i ruda.

I przejeżdżał bolejący Pan Jezus,
SS-mani go wiedli na męki,
postawili ich oboje pod miedzą,
potem wzięli karabiny do ręki.

"Słuchaj, Jezu, słuchaj, Ryfka, Sie Juden,
za koronę cierniową, za te włosy rude,
za to, żeście nadzy, za to, żeśmy winni,
obojeście umrzeć powinni."

I ozwało się Alleluja w Galilei,
i oboje anieleli po kolei,
potem salwa rozległa się głucha...
"Słuchaj, dzieweczko!... Ona nie słucha..."

1943


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Com miał od Ciebie... "- Władysław Broniewski

czwartek, 29 lipca 2010 21:04


Com miał od ciebie? - to, co od kwiatu,
co zakwitł pięknie i wiądł powoli,
prócz tego - imię do poematu
no i miesiące melancholii.

1943


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Droga" - Leon Pasternak /wiersze czasu okupacji/

środa, 14 lipca 2010 16:26



Do mego domu nie ma już dróg
rozbite wojną, ale ja
odnajdę ślad zatarty w burzy -
choć może dom mój ognia słup
płomieniem objął, zwalił w gruzy

Lecz ja stracony znajdę dom
i bez tchu runę na mój próg
choćby lec przyszło na popiołach
choć może popiół przesiąkł krwią
i nikt mnie stamtąd już nie woła

Ja muszę, muszę wrócić tam,
z tęsknoty kości moje schną,
do miasta domu, gdzie wyrosłem
tu niby kwiecień taki sam
i porywisty wiatr na wiosnę

Tak samo bryzga strugą dżdżu
a jednak niebo, obłok, wiatr,
nie tak się wiosną, jak w mym kraju,
a każde słowo moje tu,
jak ptak raniony w raju

Do mego domu nie ma dróg
przez zwały ognia bol i śmierć
przebijać się trzeba uparcie
- zagarnął miasto moje wróg
- na dom mój będzie szło natarcie

I wiem - nadejdzie wkrótce czas -
zamienię wiersz na inną broń
i pójdę jako żołnierz prosty
- a jeśli przyjdzie w drodze paść
to z wiarą w bliski już dzień pomsty

Bo nie ma, nie ma innych dróg
do ziemi, którą zabrał wróg,
do ruin, które w niebo sterczą
Napięty jak cięciwa łuk
tęsknotą moją - gniew w mym sercu


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Maki obrodzą po wojnie" - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska z kat. Wiersze czasu okupacji

piątek, 04 czerwca 2010 20:14

Pola bitwy, pobojowiska,
legendarne, przyszłe uroczyska
mak będzie, kwitnąc,
odmierzał.

Naturo, ty pierwsza przed nami
uczcisz - pełna żałości -
kwiatami
pamięć Nieznanego Żołnierza.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (2) | dodaj komentarz

Wiersze czasu okupacji: "Wojna to tylko kwiat..." - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

piątek, 04 czerwca 2010 20:12

To tylko straszliwy kwiat
Rośliny, która jest Życiem;
To tylko wybuch i kolor
Ciernistych, codziennych pnączy,
Krzewiących się dziko i bitnie;

To tylko okropny kwiat
Tego co jest -
Płomienny, aż w oczy kole,
Oczy nasze, płaczące obficie!

Kwitnąć musi, aż nie przekwitnie,
Na upiornej tracąc czerwieni,
Aż się w strzępy zżółkłych gazet nie przemieni,
Aż parady swojej nie zakończy...




Podziel się
oceń
3
0

komentarze (5) | dodaj komentarz

Wiersze czasu okupacji: Będziemy żyć... - Augustyn Suski

piątek, 04 czerwca 2010 19:58

Będziemy żyć!...
Bo siłą naszą mocarny duch,
ktorego złamać żadna bezprawna siła nie zdoła
Bo siłą naszą - to wielka myśl,
co w złotą przyszłość woła

Zginą Twe syny - to nie
ale zostanie serce narodu
co bije, woła przez krew,
tyranię i łzy
"Przetrwamy" -
i choć koniec daleko
przetrwamy


Podziel się
oceń
3
0

komentarze (2) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


sobota, 25 listopada 2017

Licznik odwiedzin:  290 719  

Pamiętamy...

Zawitało gości: 290719
Poezja powstańcza
  • liczba: 457
  • komentarze: 727
Ranni Różą
  • liczba zdjęć: 76
  • komentarze: 14
Bloog istnieje od: 2896 dni
Osób online:

Wizytówka


Lacrima Noctis

W świecie poezji czuję się jak ryba w wodzie. Specjalizuję się w średniowiecznej literaturze francuskiej i włoskiej. Pracuję jako tłumacz języka włoskiego. Bliska memu sercu jest poezja okresu okupacji (zwłaszcza powstańcza). Oddaję w wasze ręce bloga, gdzie znajdziecie wiele chwytających za serce wierszy będących dowodem nie tylko literackiego kunsztu, ale również bohaterskiego oddania ojczyźnie. Pozdrawiam PS: Wszelkie pytania, prośby czy uwagi odnośnie strony proszę wysyłać na adres: zeraphine@vp.pl

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Uwaga!

Wszelkie pytania, prośby czy uwagi odnośnie strony proszę wysyłać na adres: zeraphine@vp.pl

PS: Moja strona nie wspiera żadnego ugrupowania politycznego!

Kalendarz

« listopad »
pn wt śr cz pt sb nd
  0102030405
06070809101112
13141516171819
20212223242526
27282930   
Teksty i informacje na stronie zostały zaczerpnięte m.in. z...
"Warszawa Baczyńskiego" W. Budzyński, "Testament Krzysztofa Kamila” W. Budzyński, "Taniec z Baczyńskim” W. Budzyński, "Miłość i śmierć Krzysztofa Kamila" W. Budzyński, "Ranni różą: Poeci walczącej Warszawy" Antologia, "Sylwetki polskich pisarzy współczesnych" L.Bartelski, "Pieśń niepodległa. Pisarze i wydarzenia 1939-1942" L.Bartelski, "Ojczyzna z drżącego płomienia" T. Gajcy, "Pamiętniki żołnierzy baonu "Zośka": Powstanie Warszawskie" praca zbiorowa, "Pamiętnik z powstania warszawskiego" M.Białoszewski, "Warszawski pierścień śmierci 1939-1944" Władysław Bartoszewski, "Poezja Polski walczącej" Jan Szczawiej

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

O moim bloogu

Powstanie Warszawskie oraz poezja poetów tamtego okresu (i nie tylko): K.K. Baczyński, T.Gajcy, M.Białoszewski, W.Bojarski, K.Krahelska, W.Mencel, Z.Stroiński, A.Trzebiński i inni...

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Polecam...

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Pytamy.pl

Pytamy.pl