Bloog Wirtualna Polska
Są 1 234 983 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
"Powstanie Warszawskie stanowi jedną z najbardziej tragicznych, lecz zarazem pięknych kart w historii Narodu Polskiego. To walka wyjątkowa w dziejach polskich i w historii wojen. Daje ona świadectwo bezgranicznego bohaterstwa, bezprzykładnego poświęcenia i to nie tylko jednostek, lecz całej zbiorowości. Podziw i szacunek wzbudzają słabo uzbrojeni powstańcy, stawiający czoło potężnemu przeciwnikowi, wyposażonemu w najnowocześniejsze środki walki. Imponuje postawa ludności cywilnej.Powstanie Warszawskie stanowi świętość narodową dzięki bezmiarowi przelanej krwi, ogromowi cierpień i poświęcenia" Leszek Szcześniak,"Historia. Polska i świat naszego wieku. 1914-1989" _______________________________________________________________________

Powrót do strony głównej

Przejdź do NOWOŚCI na stronie ---> kliknij tutaj!

Zdjęcia w galeriach.


Tadeusz Szyma - Najmłodszym żołnierzom

sobota, 06 listopada 2010 0:48

Chłopcze... chłopczyku, ile miałeś lat,                      

Kiedy z harcerza stałeś się żołnierzem?

Czyś na Starówce,  czy na Woli padł,                              

Szarych Szeregów szary bohaterze?

Widzę cię - biegniesz, podtrzymując hełm,                         

Pod którym niknie śmiesznie mała głowa...                      

Słyszę, jak w biegu wołasz jednym tchem:

„Meldunek mam, meldunek z Mokotowa!"

Oddałeś Polsce swe dwanaście lat,

Tobie historia dodała wieki -

Cień dawnych powstań na murach się kładł,

Gdyś krył się w gruzach, pełzał przez zasieki.


Podziel się
oceń
21
2

komentarze (20) | dodaj komentarz

Janusz Kozłowski- Piosenka

sobota, 06 listopada 2010 0:47

Zasmuciła się piosenka,

pośród zgliszczy i ruin płynie.

Na ulicy granat pęka,

pada chłopak przy dziewczynie.

 

Ale słowa gonią dalej

o dziewczynie i piosence,

by znów w gruzy dom się zwalił

i ktoś znowu zginął w męce .

 

Leć melodio, leć najkrwawsza

ulicami mej stolicy.

Będziesz z nami już na zawsze

nad Powstaniem dymem wisieć.

 

Za dziewczynę ukochaną,

za piosenkę tę jedyną,

nie strach przeciw czołgom stanąć,

nie tak trudno młodo ginąć.


Podziel się
oceń
11
1

komentarze (21) | dodaj komentarz

Pro memoria: "Nad Baczyńskim" - Kazimierz Świegocki*

poniedziałek, 26 kwietnia 2010 9:53

Odszedłeś jak odchodzą ptaki,
gdy Pan ich pieśni mówi: Dość!
przerwać śpiew i do Itaki
wracać do gniazd na Wielki Sen

A nas tu kto ocali w słowach,
które są krzywdzie, bólom miłość?
I odchodzącym stąd kto powie,
że ziemia grzechy tylko śniła?

Słowo jest czynu testamentem,
kto czuł karabin w dłoni - ten
i krzyż, i śmierć już zapamięta,
choć nie wie, miłość czym, czym - gniew

Trwa śmierć jak czas niedotykalna
powiększa nas o pamięć gór
Ludzie mijają w nienawiści
jak szelestczarnych ptasich piór

* Kazimierz Świegocki (ur. w 1943 r.) - jeden z największych współczesnych krytyków i poetów. W swoich pracach koncentruje się głównie na: Cyprianie Norwidzie, Adamie Mickiewiczu, Wisławie Szymborskiej, Janie Paradowskim, Władysławie Reymoncie, Henryku Sienkiewiczu, poetach Powstania Warszawskiego oraz poetach współczesnych.


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Pro memoria: "W biały dzień" - Wisława Szymborska

poniedziałek, 26 kwietnia 2010 9:43
Do pensjonatu w górach jeździłby,
na obiad do jadalni schodziłby,
na cztery świerki z gałęzi na gałąź
nie otrząsając z nich świeżego śniegu
zza stolika pod oknem patrzyłby.

Z bródką przyciętą w szpic,
łysawy, siwiejacy, w okularach,
o pogrubiałych i znużonych rysach twarzy,
z brodawką na policzku i fałdzistym czołem,
jakby anielski marmur oblepiła ludzka glina -
a kiedy to się stało, sam nie wiedziałby,
bo przecież nie gwałtownie, ale pomalutku
zwyżkuje cena za to, że się nie umarło wcześniej
i również on tę cenę płaciłby.

O chrząstce ucha ledwie draśnietej pociskiem
- gdy głowa uchyliła się w ostatniej chwili -
"cholerne miałem szczęscie" mawiałby.

Czekając aż podadzą rosół z makaronem
dziennik z bieżącą datą czytałby,
wielkie tytuły, ogłoszenia drobne,
albo bębnił palcami po białym obrusie,
a miałby używane od dawna dłonie
o spierzchłej skórze i wypukłych żyłach.

Czasami ktoś od progu wołałby:
"panie Baczyński, telefon do pana"
i nic dziwnego w tym nie byłoby,
że to on i że wstaje obciągając sweter
i bez pośpiechu rusza w stronę drzwi.

Rozmów na widok ten nie przerywanoby,
w pół gestu i w pół tchu nie zastyganoby,
bo zwykłe to zdarzenie, a szkoda, a szkoda,
jako zwykłe zdarzenie traktowanoby.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Pro memoria: "Jedyna prawda" - Ryszard Kiersnowski

poniedziałek, 12 kwietnia 2010 11:31
Jest tylko jedna prawda 
Bez kłamstw wykrętnych, bez cienia: 
Prawda walczącej Warszawy, 
Prawda ludzkiego sumienia. 


Jest tylko jedna cena, 
Którą oznaczyć najprościej: 
Cena ludzkiego życia, 
Płacona za prawdę wolności. 


Jest tylko jedna droga 
Od krzywd daleka, od sporów:
Droga uczciwych ludzi, 
Droga ludzkiego honoru. 


Nam niepotrzebne są słowa, 
Ani przemówień ton łzawy!
Niech politycy szukają 
Sumienia w gruzach Warszawy, 


Niech odszukają tam wolność 
Dawno zgubioną w traktatach - 
My - dosyć mamy współczucia! 
Dosyć uśmiechów Piłata! 


Do świata Polska przesyła 
Apel tragiczny i krwawy: 
Honor ludzkości Historia 
Odmierzy Golgotą Warszawy. 

                                                                                                               Francja, wrzesień 1944 r.

Podziel się
oceń
5
0

komentarze (6) | dodaj komentarz

Pro memoria: "O spacerze po cmentarzu wojskowym" - ks. Jan Twardowski

piątek, 09 kwietnia 2010 22:12



Że też wtedy beze mnie
przewracali się w hełmie
lecąc twarzą bledziutką na bruk

Jurku z Wojtkiem i Jankiem
klękam z lampką i wiankiem
z czarnym kloszem sutanny u nóg

Przeminęło, odeszło w milczeniu
jak pod kocem na wycieczce ziemia---

świecę lampkę rękoma obiema
gdzie pod hełmem dawnych oczu nie ma

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Pro memoria: "Polska Podziemna" - Stanisław Baliński

czwartek, 08 kwietnia 2010 9:35

Moją ojczyzną jest Polska Podziemna,
Walcząca w mroku, samotna i ciemna,
Moim powietrzem jest wicher bez nieba,
Moim pokarmem jest krew w garści chleba,
A moim światłem, co płonie z daleka,
Jest nasze prawo i prawo człowieka.

Może mnie dławić ten bunt wiecznie żywy,
Ale bez niego nie będę szczęśliwy,
Mogę uciekać przed zmagań żałobą,
Ale już nigdy nie ujdę przed sobą.
Wśród wielu ojczyzn, co płyną w mgle cudnej,
Ja chcę tej jednej, tej wolnej, tej trudnej.

Cóż mi po wszystkich słońcach tego świata,
Jeżeli światło zaciemnia mi krata.
Cóż mi po wszystkich urokach tej ziemi,
Jeśli mi serce pchnięto do podziemi.
O bracia moi, a kto bez wolności,
niech w ciemności idzie i walczy w ciemności.

Moją ojczyzną jest Polska Podziemna,
Walcząca w mroku, samotna i ciemna,
czy tam, czy tutaj, to jedno nas łączy,
Nurt nieśmiertelny, co we krwi się sączy
I każe sercu taką moc natężyć,
Że wbrew rozumom musimy zwyciężyć.


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Wielkanoc 1944" - Janina Kunicka

czwartek, 08 kwietnia 2010 0:38

Nie rozdzwonią się dzisiaj dzwony,
nie rozlegną się dzisiaj pieśni,
dzwon grabieżcy ręką złupiony
a w żałobie głos się dobyć nie śmie

Nie odezwie się życzeń słowo,
słowo zda się wytartym liczmanem,
tym - co weszli na drogę krzyżową,
tym - co płaczą nad wiecznym rozstaniem

Choć przed świtem noc bardziej ciemnieje,
serca żywo dzień wschodzący czują
Dziś już mamy nie tylko niedzielę
Alleluja! Alleluja! Alleluja!


Podziel się
oceń
0
1

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Sztrajfa* "- Witolda Zechentera

czwartek, 08 kwietnia 2010 0:29

Idzie ich trzech-
rytmicznie dudni krok powolny.
Spojrzeniem przenikam zmierzch:
cicha ulica, pusty chodnik.

Trzeba naprzód śmiało, spokojnie,
z obojetnymi oczyma...
W sercu ukłucie krwi:
zatrzyma mnie - czy nie zatrzyma

* gwara okupacyjna: inaczej "patrolka"

Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Tadeusz Szyma - Najmłodszym żołnierzom

sobota, 27 marca 2010 0:22

Chłopcze... chłopczyku, ile miałeś lat,                     

Kiedy z harcerza stałeś się żołnierzem?

Czyś na Starówce, czy na Woli padł,                            

Szarych Szeregów szary bohaterze?

Widzę cię - biegniesz, podtrzymując hełm,                         

Pod którym niknie śmiesznie mała głowa...                     

Słyszę, jak w biegu wołasz jednym tchem:

„Meldunek mam, meldunek z Mokotowa!"

Oddałeś Polsce swe dwanaście lat,

Tobie historia dodała wieki -

Cień dawnych powstań na murach się kładł,

Gdyś krył się w gruzach, pełzał przez zasieki. 


Podziel się
oceń
12
1

komentarze (8) | dodaj komentarz

Edward Eugeniusz Chudzyński "Edward" - Sierpień

sobota, 27 marca 2010 0:11

Sierpień dziś w mieście rozgorzał,
Na piętrach, dachach, w piwnicach,
Promienny i krwawy jak zorza,
Radością pogonił w ulicach.

Wśród domów okrzykiem - jak surmą,
W zaułkach seriami - jak śmiercią.
Tysiące ruszyły do szturmu
W zwycięstwo. Sierpniowe zwycięstwo.

W czerwieni i bieli zuchwałej
Proporców, opasek na rękach,
Nie zważa na ognia nawałę
Szalona, junacka potęga.

A sierpień zachodem nam świeci,
Zachodem co w łunach goreje.
Warszawa rzuciła swe dzieci
Po jutra wolnego nadzieję.


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Pro Memoria: Kazimierz Lenkiewicz - "O matko moja!"

czwartek, 25 marca 2010 23:18

O Matko moja, wiem ile Ty łez
Wylejesz za swego syna
Wiem ile nocy niedośpisz, przecierpisz
Boś Ty jest dla mnie ma matka jedyna.

Wiem, że Cie to boli to serce matczyne
Za syna Twego męczarnie
Wszak Tyś chowała niańczyła, karmiła
Myśląc, że on Cie na straość przygarnie.

Nie spodziewaj się losu takiego
Że syn Twój będzie ściganym tułaczem
Niesprawiedliwie bandytą nazwany
Przez tych czerwonych moskiewskich siepaczy.

Mówi mi o tym, Twe smutne spojrzenie
Słowa miłości wymawiane z płaczem
To cicha skarga, bolesne westchnienie.
I żal wyryty na Twym czole czasem.

I jak Ty cierpisz myśląc codziennie
Że może syn Twój gdzieś w lesie ranny
Cierpi pragnienie lub głód straszliwy
Zmarznięty miłości Twej ognia spragniony.


O Matko moja wiem o Twym pragnieniu
Zadanym sercu przez straszy los syna
Lecz czemuś po polsku pacierza uczyła
Mówiąc, że dla Ciebie jest ta mowa miła.

Czemu mój ojciec za ojczyzne zginął
I dziadek walczył w powstaniu
Brat znów przez Niemców został zamęczony
W młodości swej życia zaraniu.

I ja w ich ślady dlatego poszedłem
By walczyć i zginąć za wolną ojczyznę
By nie byc pachołkiem czerwonej zarazy
Choć w sercu mam moim krwawiącą się bliznę.

I choć zginę to dla dobrej sprawy
Dla dobra ojczyzny Ty ofiaruj syna
I nie smuć się nie płacz, lecz myśl zawsze o tym
Że cierpisz za Polskę,za matkę jedyną.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Czesław Janczarski: Leśni żołnierze

czwartek, 25 marca 2010 23:10

Za naszym miastem, pośród brzózek,

   gdzie dookoła kwitną wrzosy,

   mogiłka w trawach jest nieduża,

   malutki wzgórek mchem porosły.

 

   Płynął obłoki nad brzozami,

   w gałęziach ptak świergoce rano.

   Dziś wszyscy tutaj się spotkamy,

   harcerze dwaj na warcie staną.

 

   Tu partyzantów jest mogiła,

   tu padli trzej żołnierze leśni.

   A pamięć o nich będzie żyła

   przez długie lata w naszym mieście.

 

   Za naszą wolność, szkołę, mowę

   oddali swoje młode życie.

   Przed tą mogiłką skłońmy głowę,

   gdy lecą z drzew jesienne liście.

 

   Tu ozłocimy piaskiem ścieżki

   i położymy pęk chryzantem.

   A potem zapalimy świeczki-

   tak hołd oddamy partyzantom.


Podziel się
oceń
6
1

komentarze (1) | dodaj komentarz

Maszeruje pluton przez zielony las

czwartek, 25 marca 2010 23:09

tekst Krzysztof Kamil Baczyński "Krzysztof"
muz. Witold Rowicki


            Maszeruje pluton przez zielony las
Pod hukiem granatów, pod ulewą gwiazd.
Wezmę ja karabin, pójdę z nimi wraz,
Pójdziemy do szturmu przez zielony las.

          Hej naprzód marsz, nie będzie nam źle,
          Czy słota, czy upał, my śmiejemy się!

Maszeruje pluton przez zielony bród,
Chociaż zimno mrozi, choć nawala but.
Ale pójdę z nimi przez wodę, przez lód,
Pójdziem do natarcia przez głęboki bród.

          Hej naprzód marsz, nie będzie nam źle ...

Maszeruje pluton przez zielony las,
Uśmiechnięta wolność naprzód wiedzie nas.
I dlatego śmiało tak idziemy wraz
Do pięknego szturmu przez zielony las.

          Hej naprzód marsz, nie będzie nam źle ...

 


1943 r.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (2) | dodaj komentarz

Ukochana, ja wrócę

czwartek, 25 marca 2010 23:08

tekst Eugeniusz Żytomirski
muz A. T. Müller


            Ukochana ja wrócę, wierz,
Choćbym świat miał zwiedzić wzdłuż i wszerz,
Moja miłość jest silniejsza niż wojna,
A więc ufaj, ufaj mocno, bądź spokojna,
A gdy wrócę pewnego dnia,
W drzwi zapukam, spytasz: Kto to?
Powiem: Otwórz, to ja,
Więc, gdy płakać, miła, chcesz,
Szepnij tylko: Boże strzeż,
Bo ja wrócę, ukochana, wierz!

 


1945 r


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Pamiątka...

czwartek, 25 marca 2010 23:06

Poniżej zamieściłam fotkę oraz linki do pozostałych zdjęć nadesłanych przez Andrzeja. W mailu napisał: "Pozwalam sobie podesłać trzy powstańcze fotki- może się przydadzą. Wygrzebane z szuflady jednego z wujków- pośmiertnie. (Są to powstańcze zdjęcia zostawione w domowej szufladzie przez Józefa Marczewskiego). Stare-Nowe Miasto, ulica być może Franciszkańska- tam od bomby zginęła Jego siostra, co mam opisane w pocztówce. Pozdrawiam -AL"


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

* * * ("Gołębie cały dzień gruchały...") - Julian Wołoszański

czwartek, 25 marca 2010 22:57

"Gołębie cały dzień gruchały,
pomimo ognia bomb i trzasku
płonących domów, w słońca blasku.

Pod wieczór spadły jak śnieg biały,
zbroczone krwią."

nadesłała: Aleks


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"I cóż mogę" - Rachela Korn

środa, 10 lutego 2010 22:15

I cóż mogę dziś, mój ludu, dać -

ja, krew z twej krwi, ja, kość z twych

kości żywa -

na jakie słowa dla twych męk mnie stać,

gdy na mych wargach słowo dogorywa?

 

Dopóki włos mój nie zbielał jak śnieg

i rana w sercu jątrzy sią zdradziecka,

skuwa mnie starców konających jęk

i szloch błagalny ginącego dziecka.

 

Więc milczeć muszę, biedny ludu mój -

a tylko w nocy, gdy w swej duszy grzebię,

mogę się modlić o pocieszeń zdrój:

o łaskę łez - dla siebie i dla ciebie


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Egzekucja" - Aleksander Kulisiewicz

środa, 10 lutego 2010 22:14

Wisi na haku strzęp człowieka;

oczy przekorne wyszły z orbity

i świecą jeszcze - jak dwa guziki...

Szyja oślizgła, żółta, długa,

nogi bestialsko skatowane -

gdzie jesteś, ludzkie zmiłowanie?...

I nikt nie krzyknie: Ecce homo!

słonko poranne nadal patrzy,

nikogo ziemia nie pochłonie.

Samotny wisi strzęp człowieka...


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Wara" - autor niezany

środa, 10 lutego 2010 22:04

Było nas trzysta pięćdziesiąt tysięcy,

a z etapami było znacznie więcej.

Przy takiej liczbie niech się nikt nie łudzi,

że był to huf aniołów, a nie ludzi.

 

Byli wśród nas ludzie wielce i mali,

ludzie ze słomy i ludzie ze stali,

ludzie którzy własne gniazda słali,

i ludzie którzy o siebie nie dbali.

 

I nie zawsze najlepsi między nami

byli ci ze srebrnymi wężykami.

I nie zawsze w partyzanckie szli lasy

ci którzy dziarsko trzaskali w obcasy.

 

Lecz nad wszystkimi, nimbem uwieńczona,

z najzdrowszej miazgi narodu zrodzona,

nawet przyziemnych ku szczytom wznosiła

Armia Krajowa - ideał i siła.

 

W bólu zrodzona, w ogniu hartowana,

najlepszych synów krwią scementowana,

całość co sumę członków przewyższała,

Armia Krajowa - wezwanie i chwała.

 

Proszę bardzo, nieprzychylny historyku,

szukający dawnych dziejów wersji nowej,

ile tylko chcesz nas akowców krytykuj -

ale wara ci od Armii Krajowej.


Podziel się
oceń
2
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


piątek, 24 marca 2017

Licznik odwiedzin:  272 563  

Pamiętamy...

Zawitało gości: 272563
Poezja powstańcza
  • liczba: 457
  • komentarze: 606
Ranni Różą
  • liczba zdjęć: 76
  • komentarze: 14
Bloog istnieje od: 2651 dni
Osób online:

Wizytówka


Lacrima Noctis

W świecie poezji czuję się jak ryba w wodzie. Specjalizuję się w średniowiecznej literaturze francuskiej i włoskiej. Pracuję jako tłumacz języka włoskiego. Bliska memu sercu jest poezja okresu okupacji (zwłaszcza powstańcza). Oddaję w wasze ręce bloga, gdzie znajdziecie wiele chwytających za serce wierszy będących dowodem nie tylko literackiego kunsztu, ale również bohaterskiego oddania ojczyźnie. Pozdrawiam PS: Wszelkie pytania, prośby czy uwagi odnośnie strony proszę wysyłać na adres: zeraphine@vp.pl

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Uwaga!

Wszelkie pytania, prośby czy uwagi odnośnie strony proszę wysyłać na adres: zeraphine@vp.pl

PS: Moja strona nie wspiera żadnego ugrupowania politycznego!

Kalendarz

« marzec »
pn wt śr cz pt sb nd
  0102030405
06070809101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
Teksty i informacje na stronie zostały zaczerpnięte m.in. z...
"Warszawa Baczyńskiego" W. Budzyński, "Testament Krzysztofa Kamila” W. Budzyński, "Taniec z Baczyńskim” W. Budzyński, "Miłość i śmierć Krzysztofa Kamila" W. Budzyński, "Ranni różą: Poeci walczącej Warszawy" Antologia, "Sylwetki polskich pisarzy współczesnych" L.Bartelski, "Pieśń niepodległa. Pisarze i wydarzenia 1939-1942" L.Bartelski, "Ojczyzna z drżącego płomienia" T. Gajcy, "Pamiętniki żołnierzy baonu "Zośka": Powstanie Warszawskie" praca zbiorowa, "Pamiętnik z powstania warszawskiego" M.Białoszewski, "Warszawski pierścień śmierci 1939-1944" Władysław Bartoszewski, "Poezja Polski walczącej" Jan Szczawiej

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

O moim bloogu

Powstanie Warszawskie oraz poezja poetów tamtego okresu (i nie tylko): K.K. Baczyński, T.Gajcy, M.Białoszewski, W.Bojarski, K.Krahelska, W.Mencel, Z.Stroiński, A.Trzebiński i inni...

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Polecam...

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl