Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 263 960 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
"Powstanie Warszawskie stanowi jedną z najbardziej tragicznych, lecz zarazem pięknych kart w historii Narodu Polskiego. To walka wyjątkowa w dziejach polskich i w historii wojen. Daje ona świadectwo bezgranicznego bohaterstwa, bezprzykładnego poświęcenia i to nie tylko jednostek, lecz całej zbiorowości. Podziw i szacunek wzbudzają słabo uzbrojeni powstańcy, stawiający czoło potężnemu przeciwnikowi, wyposażonemu w najnowocześniejsze środki walki. Imponuje postawa ludności cywilnej.Powstanie Warszawskie stanowi świętość narodową dzięki bezmiarowi przelanej krwi, ogromowi cierpień i poświęcenia" Leszek Szcześniak,"Historia. Polska i świat naszego wieku. 1914-1989" _______________________________________________________________________

Powrót do strony głównej

Przejdź do NOWOŚCI na stronie ---> kliknij tutaj!

Zdjęcia w galeriach.


Biografia: Mieczysław Ubysz

sobota, 10 kwietnia 2010 22:48

Urodził się 28 stycznia 1915 w Łodzi. Kształcił się w Wilnie. Był absolwentem prawa i nauk społecznych na Uniwersytecie Stefana Batorego. W mieście tym rozpoczął także pracę w radiu (od 1938 był spikerem w tamtejszej rozgłośni Polskiego Radia). Po wybuchu wojny brał udział w wojnie obronnej, walczył jako ochotnik podczas oblężenia stolicy. Po kapitulacji przebywał w Krakowie, gdzie zaangażował się w działalność konspiracyjną. Jednak wkrótce (1940 rok), zagrożony dekonspiracją musiał stamtąd uciekać. Przeniósł się do Warszawy, gdzie wstąpił do podziemnej Armii Krajowej. Był jedną z osób współtworzących Błyskawicę, której został spikerem.W archiwum Muzeum Powstania Warszawskiego przechowywany jest zbiór kilkuset rękopisów jego utworów, w zdecydowanej większości nigdy dotychczas niepublikowanych. Spora część z nich jest poświęcona Warszawie oraz Powstaniu. Pisał je już od początku wojny, pod wpływem chwili. Opisywał w nich swoje nastroje oraz wydarzenia, których był świadkiem. Jego okupacyjne doświadczenia, przede wszystkim ciągła ucieczka i konspiracja, sprawiły, iż utwory Ubysza są mroczne, pesymistyczne. Ale takie przecież były tamte czasy.Mieczysław Ubysz zmarł w 1970 r. Jest pochowany na Powązkach. -
http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article424826/Mieczyslaw_Ubysz_zapomniany_poeta.html


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Józef Czechowicz

czwartek, 25 marca 2010 23:12

Józef Czechowicz - poeta muzycznej frazy, poeta prowincji i snu; mistrz aluzyjności i podwójnego planu, piewca rzeczy świata tego i przede wszystkim śpiewak innego świata - urodził się 15 marca 1903 roku w Lublinie. Ojciec poety, Paweł Czechowicz - syn służącej z Żukowa, woźny a później inkasent w Banku Warszawskim w Lublinie, namiętny czytelnik gazet - był człowiekiem o słabej strukturze psychicznej. Na nic zdały się pobyty w szpitalu psychiatrycznym, choroba była groźna i uparta. W 1912 roku pokonała go definitywnie. Matka, Małgorzata z Sułków - osoba cicha, dobra, drobnej postury, starsza od męża o dziesięć lat - na wszelkie sposoby próbowała uchronić własne dzieci (Józef Czechowicz miał dwoje rodzeństwa: siostrę Katarzynę i - zmarłego młodo na gruźlicę - brata Stanisława) przed biedą i konsekwencjami szaleństw męża.
W 1913 roku Józef Czechowicz zostaje zapisany do szkoły, a w 1921 roku (dla dokładności uwzględnijmy przerwę w edukacji spowodowaną ochotniczym udziałem w wojnie polsko-radzieckiej 1920 roku) otrzymuje maturę Seminarium Nauczycielskiego Męskiego. O wyborze szkoły zdecydowała bieda.  W tym samym roku Czechowicz zostaje nauczycielem w Brasławskiej szkole powszechnej (Wileńszczyzna). Nuda prowincjonalna - po pewnym czasie Czechowicz przenosi się do Słobódki - spotyka nudą pedagogiczną. Senny krajobraz i senne lekcje, usypiające towarzystwo i wpędzające w ziewanie zeszyty szkolne.  Taki mariaż zrodził smutek i poczucie osamotnienia. Wydrukowana w czerwcowym numerze "Reflektora" z 1923 roku Opowieść o papierowej koronie - głównym bohaterem jest Henryk, zawiedziony kochanek homoseksualista, niedoszły samobójca - doskonale odzwierciedla stan duszy dwudziestoletniego poety.

Czasopismo użyczy swej nazwy grupie poetyckiej ("Reflektor"), której teoretykiem zostanie Czesław Bobrowski, a której trzon utworzą Konrad Bielski, Wacław Gralewski, Stanisław Grędziński i Józef Czechowicz. Kształtowały ich będą futuryzm i nowa sztuka (krąg poetów skupionych wokół "Almanachu Nowej Sztuki"). Lata 1924 - 1925 to czas kryzysu, to okres zwątpienia w uznawane dotąd wartości, to okres poszukiwania własnego, nie modelowanego przez cudze tuby, głosu. Do "Skamandra" zrazi go tradycjonalizm, podobną postawę zajmie wobec awangardowego doktrynerstwa i awangardowego racjonalizmu. Chce, aby "ludowe" znaczyło "ludzkie", aby mowa poetycka - pełna brzmień, inkantacji - była sięganiem do języka magicznego.

Lata 1923 - 1924 to także czas pedagogicznego trudu we Włodzimierzu Wołyńskim. W roku szkolnym 1924 - 1925 Czechowicz jest słuchaczem Wyższego Kursu Nauczycielskiego w Lublinie. Od 1926 jest nauczycielem, a później kierownikiem, Szkoły Specjalnej w Lublinie. W roku 1928 - 1929 kończy Instytut Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Praca pedagogiczna szła w parze z pracą na literackim polu. W 1932 roku w Lublinie zostaje powołany Związek Literatów Lubelskich, którego prezesem zostaje Franciszka Arnsztajnowa. W tymże roku wychodzi "Kurier Lubelski", którego redaktorem - a z dziennikarstwem zetknął się poeta już w 1924 roku - jest Czechowicz. Później pracuje w "Głosie Nauczycielskim", zostaje redaktorem "Płomyczka", "Miesięcznika Literatury i Sztuki". Oskarżenie o niemoralny tryb życia i homoseksualizm sprawia, że musi odejść. Zepchnięcie na margines nie trwa długo.

W 1934 roku organizuje najazd Awangardy na Warszawę, w 1937 pracuje w "Pionie", później wiąże się z Polskim Radiem. 1 września 1939 roku Niemcy wkraczają do Polski. 9 września 1939 roku pod gruzami trafionego bombą domu w Lublinie ginie Józef Czechowicz.

Tomy poetyckie: Kamień, Lublin 1927;  Dzień jak codzień, Warszawa 1930; Ballada z tamtej strony; Warszawa 1932;  Stare kamienie, Lublin 1934;   W błyskawicy, Warszawa 1934; Nic więcej, Warszawa  1936;  Arkusz poetycki, Warszawa 1938; Nuta człowiecza, Warszawa 1939;  autor utworów dramatycznych i szkiców literackich.

źródło: http://univ.gda.pl/~literat/autors/czechow.htm


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Zbigniew Stolarek

sobota, 09 stycznia 2010 9:52

Zbigniew Stolarek (20.03.1920 - 6.04.1988) urodził się w Łodzi. W okresie okupacji działacz podziemia kulturalnego. Redaktor miesięcznika "Droga", gdzie debiutował w 1943r. Konspiracyjnie wydanego zbioru 'Ciosy' nie zdążono rozkolportować z powstaniem. W okresie powstania warszawskiego oficer AK, w latach 1944 - 1945 jeniec oflagów. Po wyzwoleniu we Francji, gdzie studiował w Ecole Superieure de Journalisme i Redaktor w "Iskrach", członek zespołu redakcyjnego "Kultury". Reportażysta. Wiersze zebrał w tomach: 'Więcej niż dom' (1949), 'Chińska ojczyzna' (1949)


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Roman Bratny

sobota, 09 stycznia 2010 9:51

Roman Bratny (ur 5.08.1921) w Krakowie. Syn Józefa Mularczyka, zawodowego oficera i Wandy z Repetowskich. W okresie okupacji w Warszawie, działacz podziemia kulturalnego, współpracownik "Kuźni". Polski prozaik, poeta, publicysta, scenarzysta filmowy. Oficer Armii Krajowej, walczył w powstaniu warszawskim. Podczas okupacji redagował miesięcznik "Dźwigary". Debiutował konspiracyjnym tomikiem "Pogarda" (1944). Po wojnie studia w Akademii Nauk Politycznych. 1946-1947 redaktor "Pokolenia", "Nowej Kultury" i "Kultury". W 1949 ukończył Akademię Nauk Politycznych w Warszawie. Pracował w wielu redakcjach tygodników społeczno-politycznych, m. in. "Nurt", "Odrodzenie". W latach 1955-60 kierownik literacki zespołu filmowego "Studio", a w latach 1969-72 zespołu filmowego "Kraj". W latach 1974-82 był kierownikiem literackim Teatru Powszechnego w Warszawie. Utwory Bratnego nawiązują do doświadczeń jego pokolenia, nazywanego Kolumbami od tytułu jego znanej powieści "Kolumbowie. Rocznik 20" (1957). Tematykę tę rozwijał w "Szczęśliwych torturowanych" (1959), "Śniegi płyną" (1961), "Brulion" (1962), "Nauka chodzenia" (1965), "Życie raz jeszcze" (1967). Wiele pozycji zekranizowanych. Powieści współczesne, polityczne, oceniano kontrowersyjnie, np. "Rok w trumnie" (1983), "Wśród nocnej ciszy" (1987).

www.filmweb.pl


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

Biografia: Krystyna Krahelska

sobota, 09 stycznia 2010 9:51

Krystyna Krahelska pseudonim "Danuta" (ur. 24 marca 1914 w rodzinnym majątku w Mazurkach, zm. 2 sierpnia 1944) - harcerka, uczestniczka powstania warszawskiego. Była córką Jana Krahelskiego, inżyniera, późniejszego oficera WP, starosty i wojewody poleskiego i Janiny Bury, biologa, bratanicą Wandy Krahelskiej-Filipowiczowej, uczestniczki zamachu na generała-gubernatora Skałona. Była to typowa rodzina inteligencka. Od 1928 członkini ZHP, w latach 1929-1932 prowadziła gromadę zuchów. W 1931 uczestniczyła w składzie delegacji polskiej w Zlocie Skautów Słowiańskich w Pradze. Od października 1932 studiowała geografię, a następnie etnografię na Wydz. Humanistycznym UW. Kilkakrotnie wykonywała pieśni regionalne przed mikrofonami Polskiego Radia w Wilnie i Warszawie. W maju 1939 zdała egzamin dyplomowy. Podczas okupacji przebywała w Warszawie, a następnie w Puławach. W powstaniu warszawskim sanitariuszka 1108. plutonu (d-ca ppor. "Wron" Karol Wróblewski) w 3. szwadronie 1. dywizjonu "Jeleń" 7. p.uł. Lubelskich AK pod pseudonimem "Danuta". Wiersze i piosenki pisała od 1928. Najbardziej znaną swoją piosenkę "Hej, chłopcy, bagnet na broń" napisała w styczniu 1943 dla żołnierzy "Baszty". Stała się ona najpopularniejszą piosenką żołnierską Polski Walczącej i powstania warszawskiego. Tekst opublikowano po raz pierwszy na łamach konspiracyjnego pisma "Bądź Gotów" (20.XI.1943 nr 21), a następnie przedrukowano kilkakrotnie w prasie powstańczej oraz w dwóch konspiracyjnych antologiach Pieśni Podziemne (1944) i Śpiewnik B.Ch (październik 1944), a także w wielu antologiach powojennych. W czasie okupacji znane były i śpiewane także jej dwie wcześniejsze (napisane w latach 1941-1942) piosenki "Kołysanka" (inny tytuł "Kołysanka o zakopanej broni") i "Kujawiak" (inne tytuły "Kujawiak konspiracyjny", "Kujawiak partyzancki") oraz wiersze: "Polska", "Modlitwa" i "Wiersz o Tobruku". Po wojnie wydano dwa zbiory jej wierszy i piosenek: "Smutna rzeka" i "Wiersze". Jej imieniem nazwano wiele drużyn harcerskich w całym kraju, a także Szkołę Podstawową nr 212. w Warszawie.

PS: Niewielu pewnie z podziwiających pomnik Syreny wie, iż do rzeźby pozowała Krystyna Krahelska - kurierka, sanitariuszka i łączniczka Armii Krajowej, autorka słynnej piosenki „Hej, chłopcy, bagnet na broń", która zginęła w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Krystyna_Krahelska


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Krzysztof Kamil Baczyński

wtorek, 22 grudnia 2009 23:06

 

Krzysztof Kamil Baczyński (ps. m.in. Jan Bugaj) urodził się 22.1.1921 r. w Warszawie jako syn krytyka literackiego Stanisława Baczyńskiego (1890-1939) i nauczycielki, Stefanii z Zieleńczyków (1889-1953). Wiersze zaczął pisać wcześnie, debiutował w 1936 r., będąc jeszcze uczniem gimnazjum im. Stefana Batorego. Wykazywał również uzdolnienia plastyczne i po maturze (1939) szykował się na studia w warszawskiej ASP. Wojna zniweczyła te plany. W pierwszym okresie wojny pracował dorywczo, także udzielając się społecznie, m.in. w Polskim Czerwonym Krzyżu. W 1940 poznał i zaprzyjaźnił się z poetą Jerzym Kamilem Weintraubem, co zaowocowało dwoma tomikami wydanymi w nakładzie po 7 egzemplarzy każdy. Wiosną 1941 r. poznał Jerzego Andrzejewskiego, a następnie Czesława Miłosza i Jaro- sława Iwaszkiewicza, u którego później kilkakrotnie gościł na Stawisku. W czerwcu 1942 r. poślubił Barbarę Drapczyńską, którą poznał pół roku wcześniej. W tym samym roku, w październiku, rozpoczął studia polonis- tyczne na podziemnym uniwersytecie. W lecie 1943 wstąpił w szeregi Armii Krajowej (batalion „Zośka") i ukończył tajną podchorążówkę („Agricolę"). Uczest- niczył m.in. w „Akcji Urle", brał udział w ćwiczeniach w "leśnej bazie" nad Bugiem, w jego mieszkaniu przy ul. Hołówki 3 odbywały się konspiracyjne zebrania, a pod podłogą była skryta broń. Jako poeta związał się z podziemnym miesięcznikiem "Droga". W 1942 wydał pod pseudonimem Jan Bugaj "Wiersze wybrane" oraz "Arkusz poetycki Nr1". Tuż przed Powstaniem Warszawskim poeta przeszedł do batalionu "Parasol", gdzie objał funkcję zastepcy dowódcy plutonu. Powstanie zaskoczyło go w konspiracyjnym lokalu przy ul Focha (obecnie Moliera). Zginął 4 sierpnia 1944 roku na powstańczym posterunku w pałacu Blanka. Pochowany przy placu Teatralnym. Po ekshumacji w 1947 r. prochy złożono na Powązkach Wojskowych (kwatera A-22). W tym samym grobie pochowano zmarłą z ran 1 września 1944 roku żonę, Barbarę. Krzysztof kamil Baczyński został pośmiertnie odznaczony m.in. Krzyżem Armi Krajowej i Medalem za Warszawę.

źródło: "Po stronie nadziei" wybór wierszy

Szczegółowa biografia:

http://www.phalanx.pl/artykuly.0.html?&no_cache=1&task=show&uid=616&target=0&category=0

http://baczynski.klp.pl/a-3814.html

 


Podziel się
oceń
1
0
Tagi: baczynski

komentarze (2) | dodaj komentarz

Biografia: Tadeusz Gajcy

wtorek, 22 grudnia 2009 23:05

Tadeusz Gajcy (pseud. Karol Topornicki, Roman Oścień) urodził się 8.02.1922 roku w Warszawie. Był synem Antoniego, ślusarza kolejowego i Ireny Zmarzlik, położnej. Uczył się w gimnazjum ks. Marianów na Bielanach, maturę uzyskał na tajnych kompletach w 1941 roku. Studiował polonistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Był członkiem Konfederacji Narodu, współtwórcą, potem redaktorem czasopisma "Sztuka i Naród". Brał udział w konspiracyjnym ruchu literackim, ogłosił dwa tomiki w Bibliotece "SiN". Żołnierz AK, poległ podczas Powstania Warszawskiego 16.08.1944 wraz ze Zdzisławem Stroińskim na Starym Mieście, w wysadzonej kamienicy przy ulicy Przejazd 1/3. Był także autorem szkiców krytycznych i programowych, precyzujących program pokolenia wojennego oraz dramatu "Homer i Orchidea". Należał - wedle określania jego przyjaciele Andrzeja Trzebińskiego - do "młodych dwudziestoletnich", których "pochłonęła historia". Poezje jakie pozostawił zapewniły mu trwałe miejsce w literaturze polskiej. Jest powszechnie uznawany za najwybitniejszego, obok Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, poetę pokolenia wojennego. Wyróżniała go niezwykła wyobraźnia, co w połączeniu z niepowtarzalną metaforyką i znakomitą linia melodyczną wiersza, składało się na jedyne w swoim rodzaju zjawisko artystyczne, budzące do dziś żywe zainteresowanie badaczy i miłośników poezji. Tworząc w kręgu nieustannego zagrożenia śmiercią, potrafił zdobyć się na liryczny ton, zwłaszcza w wierszach religijnych i miłosnych. A takie utwory jak Nowo narodzonemu, Miłość bez jutra, Nad ranem to prawdziwe arcydzieła polskiej liryki.

źródło: "Ojczyzna z drżącego płomienia", Antologia "Ranni Różą"

http://www.phalanx.pl/pamiec.0.html?&task=show&uid=172&target=5&category=6&cHash=03ed6191dd


Podziel się
oceń
1
0

komentarze (2) | dodaj komentarz

Biografia: Wacław Bojarski

wtorek, 22 grudnia 2009 23:04

Wacław Bojarski (ps. "Jan Marzec", "Wojciech Wierzejewski", "Marek Zalewski") urodzony 30 I 1921 zmarł 5 VI 1943. Urodził się w Warszawie, był synem Wacława Józefa, mistrza rymarskiego i Marii Zaleskiej, księgowej. Uczył się w gimnazjach im. św. Stanisława Kostki, im. Wojciecha Górskiego, ukończył (w 1940) liceum im. Jana Zamoyskiego. Studiował polonistykę na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował jeszcze jako licealista, stylizowanym "Listem Zagłoby", wyróżnionym w konkursie "Kuriera Warszawskiego". Członek Konfederacji Narodu, współzałożyciel i red. naczelny (po aresztowaniu O.B. Kopczyńskiego) "Sztuki i Narodu". Czynny w organizacji podziemnego życia literackiego. Zginął raniony w czasie składania wieńca pod pominikiem Mikołaja Kopernika. Był także autorem artykułów programowych, opowiadań i piosenek, m.in. "Natalii". Pierwszy wybór utworów w opracowaniu Jerzego Tomaszkiewicza (Ranny Różą) ukazał się w 1973 r w serii "Generacje", ten sam edytor opracował także obszerniejszy zbiór "Pożegnanie z Mistrzem".

źródło: Antologia "Ranni Różą"


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Zdzisław Stroiński

wtorek, 22 grudnia 2009 23:02

Zdzisław Stroiński  (ps. Marek Chmura, ur. 29 listopada 1921 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 1944r), urodził się w Warszawie, był synem Józefa, radcy prawnego Ordynacji Zamoyskich. Ukończył liceum im. Jana Zamoyskiego w Zamościu. W 1941 podjął  studia prawnicze na podziemnym UW, po któtkim okresie przeniósł się na polonistykę. Członek Konfederacji Narodu, był jednym z redaktorów "Sztuki i Narodu". W okresie licealnym był laureatem konkursu poetyckiego, współredaktorem szkolnego pisma. 25 maja 1943 wraz Gajcym i Bojarskim podjął próbę złożenia wieńca pod pomnikiem Kapernika, aresztowany, został uwięziony na Pawiaku. Starania rodziny doprowadziły do zwolnienia 19 lipca 1943. Po zwolnieniu pojechał do rodziców do Zwierzyńca nad Wieprzem, tam powstał cykl "Okno", opublikowany w tym samym roku w Bibliotece "SiN". Poległ w czasie Powstania Warszawskiego, wraz z Gajcym na Starym Mieście, w domu przy ul. Przejzad 1/3. Wybór utworów w opracowaniu Zdzisława Jastrzębskiego ukazał się w 1963, kompletniejsze wydanie, w opracowaniu L.M. Bartelskiego w 1982 r (Ród Anhellich)

źródło: Antologia "Ranni Różą"


Podziel się
oceń
0
1

komentarze (1) | dodaj komentarz

Biografia: Andrzej Trzebiński

wtorek, 22 grudnia 2009 23:01

Andrzej Trzebiński, ps. Paweł Późny, Stanisław Łomień, Andrzej Jarociński (27 stycznia 1922 - 12 listopada 1943 r) Urodził się w Radogoszczy koło Łomży, był synem Stanisława, agronoma, administratora majątków hrabiego Komierowskiego i Ireny Lasockiej. Maturę złożył konspiracyjnie w liceum im. T. Czackiego w Warszawie (1940). Studiował slawistykę i filozofię polską na podziemnym UW. W okresie licealnym redagował "Płomień szkolny", w którym debiutował wierszami w 1934. Członek Konfederacji Narodu, organizator Ruchu Kulturowego oraz pisma "Sztuka i Nadód" i jego redaktor (VI-XI 1943). Poeta, prozaik, dramaturg, autor szkiców programowych i teoretyk kultury. Aresztowany w listopadzie 1943, uwięziony na Pawiaku, został rozstrzelany w publicznej egzekucji.

Bibliografia

Podmiotowa Aby podnieść różę... "Tygodnik Powszechny" 1955, nr 7-8 (pierwodruk dramatu). Fragmenty drugiej części pamiętnika: "Kierunki" 1961, nr 32-39. Aby podnieść różę. Poezje i dramat, wstęp Jastrzębski, Warszawa 1970. (poezje, dramat, artykuł Z laboratorium dramatu). Instytut Wydawniczy PAX. Kwiaty z drzew zakazanych. Proza, wstęp i opracowanie Jastrzębski, Warszawa 1972. (powieść i fragmenty pamiętnika) Aby podnieść różę. Szkice literackie i dramat, wstęp i opracowanie Maciej Urbanowski, Warszawa 1999, S.K. Fronda. (dramat i 19 artykułów) Pamiętnik, Warszawa 2001.

Przedmiotowa

Lesław Bartelski, Genealogia ocalonych, Kraków 1963. (i wydania następne) Tadeusz Borowski, Wspomnienie o przyjacielu, [w:] W gałązce dymu, w ognia blasku... Wspomnienia o Wacławie Bojarskim, Tadeuszu Gajcym, Onufrym Bronisławie Kopczyńskim, Wojciechu Menclu, Zdzisławie Stroińskim, Andrzeju Trzebińskim, zebrał i oprac. Józef Szczypka, Warszawa 1977. Henryk Jerzmański, Spłonąć najjaśniej (Portret Andrzeja Trzebińskiego), [w:] Portrety twórców "Sztuki i Narodu", praca zbiorowa pod red. Jerzego Tomaszkiewicza, Warszawa 1983. Czesław Miłosz, Andrzej Trzebiński, "Kultura" 1960, nr 5. Stanisław Stabro, Sprawa Trzebińskiego, [w tegoż:] Poeta odrzucony, Kraków 1989.

 źródło: Antologia "Ranni Różą"

Więcej na:

http://www.phalanx.pl/pamiec.0.html?&task=show&uid=185&target=5&category=&page=1&cHash=7787cd0248


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Wojciech Mencel

wtorek, 22 grudnia 2009 23:00

Wojciech Mencel (ps."Paweł Janowicz") urodził się 21 maja 1923 r w Pabianicach, był synem Bernarda, właściciela przedsiębiorstwa remontowo-malarskiego i Salomei z Malinowskich. W 1937r rodzice przeprowadzili się do Warszawy. Uczył się w gimnazjum im. Śniadeckich w Pabianicach, maturę uzyskał na konspiracyjnych kompletach w Gimnazjum i Liceum im. S. Batorego (1941). Studiował polonistykę na podziemnym UW, jednocześnie ukończył podchorążówkę. Pracował jako stróż nocny na placu węglowym. Był ostatnim redaktorem naczelnym "Sztuki i Narodu", W okresie powstania dowódca patrolu megafonowego nr 6, zginął 13 września 1944, postrzelony przez snajpera na ulicy Marszałkowskiej. Za życia nie drukował, nieliczne przechowane przez Macieja Józefa Kononowicza teksty pozostały rozproszone w czasopismach.

źródło: Antologia "Ranni Różą"


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Lesław M. Bartelski

wtorek, 22 grudnia 2009 23:00

Lesław Marian Bartelski urodził się 8 września 1920 roku w Warszawie. Syn Zygmunta, inżyniera i Zofii z Ulanowskich. Po ukończeniu liceum studiował prawo na tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich. Związany z grupą skupiona wokół pisma "Sztuka i Naród". Uczestnik Powstania Warszawskiego, żołnierz AK. Po wyzwoleniu ukończył prawo na UW. Pracował w redakcjach: "Nowin Literackich", "Wsi", "Nowej Kultury" i "Kultury". W 1948 wydał przygotowany do druku jako 3 tom Biblioteki "SiN" poemat "Przeciw Zagładzie". W 1949 wydał wybór liryków z 1. 1943-1948 "Patrol między murami". Prozaik, autor licznych tomów wspomnień i opracowań poświęconych "pokoleniu wojennemu" (m.in. "Genealogia Ocalonych, 1963) i edytor jego tekstów. Autor antologii i słowników biograficznych.

źródło: Antologia "Ranni Różą"


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Tadeusz Chróścielewski

wtorek, 22 grudnia 2009 23:00

Tadeusz Chróścielewski urodził się 3 czerwca 1920 r w Mińsku Mazowieckim, syn inżyniera Aureliusza i Janiny z Kryckich. Studiował na konspiracyjnym UW. Debiutował w 1937 w "Życiu Podlasia". W 1944 wydał konspiracyjnie zbiór "Uczta Aureliana". Po wyzwoleniu w Łodzi, asystent na Uniwersytecie Łódzkim, pracownik administracji kulturalnej, redaktor w Wydawnictwie Łódzkim. W l.1946-1948 był członkiem zespołu redakcyjnego tygodnika "Wieś". Poeta, prozaik, tłumacz. Wybór wierszy z l. 1938-1980 wydał w 1980 (Tożsamość)

źródło: Antologia "Ranni Różą"


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Tadeusz Borowski

wtorek, 22 grudnia 2009 22:59
  Tadeusz Borowski (ur. 12 listopada 1922 w Żytomierzu - zm. 3 lipca 1951 w Warszawie). Był synem Stanisława, księgowego i Teofili z Karpińskich. W 1926 rodzice zostali aresztowani i zesłani do łagrów. Do kraju wrócili w 1932 i 1934. Osiedlili się w Warszawie, ojciec pracował jako magazynier, matka jako krawcowa. Maturę zdał konspiracyjnie w gimnazjum im. T. Czackiego. Studiował polonistykę na podziemnym UW. Związał się ze środowiskiem skupionym wokół "Drogi". 25 lutego 1943 r został aresztowany, uwięziony na Pawiaku, potem wywieziony do Oświęcimia. Ukończył polonistykę, pracował w Korbatianum, był zastepcą szefa biura prasowego Światowego Kongresu Intelektualistów, publicysta w "Świecie Młodych, "Rzeczpospolitej", "Nowej Kulturze", redaktor "Nurtu". Laureat Nagrody Państwowej III st. (1950). Zmarł śmiercią samobójczą.

Twórczość Wiersze: Gdziekolwiek ziemia (1942) Arkusz poetycki nr 2 (1944) Pieśń Zbiory opowiadań: Byliśmy w Oświęcimiu (1946. z K.Olszewskim, J. Nel-Siedleckim) Pewien żołnierz. Opowieści szkolne (1947) Kamienny świat (1948) Pożegnanie z Marią

źródło: Antologia "Ranni Różą"


Podziel się
oceń
0
1

komentarze (0) | dodaj komentarz

Biografia: Stanisław Marczak-Oborski

wtorek, 22 grudnia 2009 22:58

Stanisław Kazimierz Marczak-Oborski (ur. 26 grudnia 1921 w Dzikowie koło Tarnobrzega, zm. 11 sierpnia 1987). W okresie okupacji działacz podziemia kulturalnego , redaktor konspiracyjnego miesięcznika "Droga", gdzie zadebiutował wierszami w 1943. W w944 wydał "Arkusz poetycki nr 3". Po wyzwoleniu ukończył polonistykę na UW. Pracował w Ministerstwie Kultury, Centralnym Zarządzie Teatrów i Państwowym Instytucie Sztuki. Historyk teatru m.in. autor monografii "Teatr czasu wojny" i "Życie teatralne w latach drugiej wojny światowej". Wiersze opublikował w dwóch współwydanych zbiorach: "Gest romantyczny" oraz "poszukiwania i anegdoty".

 źródło: Antologia "Ranni Różą"


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


wtorek, 22 sierpnia 2017

Licznik odwiedzin:  283 902  

Pamiętamy...

Zawitało gości: 283902
Poezja powstańcza
  • liczba: 457
  • komentarze: 625
Ranni Różą
  • liczba zdjęć: 76
  • komentarze: 14
Bloog istnieje od: 2801 dni
Osób online:

Wizytówka


Lacrima Noctis

W świecie poezji czuję się jak ryba w wodzie. Specjalizuję się w średniowiecznej literaturze francuskiej i włoskiej. Pracuję jako tłumacz języka włoskiego. Bliska memu sercu jest poezja okresu okupacji (zwłaszcza powstańcza). Oddaję w wasze ręce bloga, gdzie znajdziecie wiele chwytających za serce wierszy będących dowodem nie tylko literackiego kunsztu, ale również bohaterskiego oddania ojczyźnie. Pozdrawiam PS: Wszelkie pytania, prośby czy uwagi odnośnie strony proszę wysyłać na adres: zeraphine@vp.pl

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Uwaga!

Wszelkie pytania, prośby czy uwagi odnośnie strony proszę wysyłać na adres: zeraphine@vp.pl

PS: Moja strona nie wspiera żadnego ugrupowania politycznego!

Kalendarz

« sierpień »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   
Teksty i informacje na stronie zostały zaczerpnięte m.in. z...
"Warszawa Baczyńskiego" W. Budzyński, "Testament Krzysztofa Kamila” W. Budzyński, "Taniec z Baczyńskim” W. Budzyński, "Miłość i śmierć Krzysztofa Kamila" W. Budzyński, "Ranni różą: Poeci walczącej Warszawy" Antologia, "Sylwetki polskich pisarzy współczesnych" L.Bartelski, "Pieśń niepodległa. Pisarze i wydarzenia 1939-1942" L.Bartelski, "Ojczyzna z drżącego płomienia" T. Gajcy, "Pamiętniki żołnierzy baonu "Zośka": Powstanie Warszawskie" praca zbiorowa, "Pamiętnik z powstania warszawskiego" M.Białoszewski, "Warszawski pierścień śmierci 1939-1944" Władysław Bartoszewski, "Poezja Polski walczącej" Jan Szczawiej

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

O moim bloogu

Powstanie Warszawskie oraz poezja poetów tamtego okresu (i nie tylko): K.K. Baczyński, T.Gajcy, M.Białoszewski, W.Bojarski, K.Krahelska, W.Mencel, Z.Stroiński, A.Trzebiński i inni...

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Polecam...

Photobucket Photobucket Photobucket Photobucket

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl